penso

Ancienne pensée n°81 / Malnova pensaĵo n-ro 81

La bisexualité est préférable à l'homosexualité car si tout le monde était homosexuel (ce qui n'est guère possible, mais faisons un effort d'imagination), ce serait la fin de l'humanité, car nous ne nous reproduirions plus, et cela renforcerait peut-etre le fossé entre les deux sexes. Ambaŭseksemo estas preferinda kompare al samseksemo ĉar se ĉiuj estus samseksemuloj (tio ja ne tre eblus, sed ni provu imagi), estus fino de l'homaro, ĉar ni ne plu reproduktiĝus, kaj tio eble pligrandigus la fosaĵon inter ambaŭ seksoj.
penso

Ancienne pensée n°80 / Malnova pensaĵo n-ro 80

Et si un jour les humains parviennent à percer tous les mystères de l'Univers, que leur restera-t-il à faire ? Rien... A s'autodetruire... Alors ne nous hatons donc pas trop à vouloir satisfaire notre curiosité : soyons patients et gardons en encore un peu pour plus tard ! Kaj se iam la homoj sukcesos malkovri ĉiujn misterojn de la Universo, kio restos al ili por fari? Nenion... Sin memdetrui... Do ni ne tro hastu je voli kontentigi nian scivolemon: ni estu paciencaj kaj ni konservu iom da por poste!
penso

Ancienne pensée n°76 / Malnova pensaĵo n-ro 76

Il ne faut pas croire que tout ce dont auquel je fais le reproche aux humains dans mes pensées, je ne le fasse pas ; au contraire, il m'arrive souvent que j'ecrive des pensées pour me critiquer moi meme et m'obliger à respecter des reproches que je fais aux humains (et que je ne respecte pas toujours d'ailleurs, me joignant aux humains dans leur beuverie). Oni ne kredu, ke ĉion, pri kio mi riproĉas al la homoj en miaj pensaĵoj, mi mem ne faras; male, ofte okazas, ke mi skribas pensaĵojn por min mem kritiki kaj min trudi respekti riproĉojn, kiujn mi faras al la homoj (kaj kiujn mi ne ĉiam respektas cetere, akompanante la homojn en sia diboĉadaĉo).
penso

Ancienne pensée n°75 / Malnova pensaĵo n-ro 75

Il ne faut pas avoir peur de parler de soi, et de penser à soi (il ne faut pas faire "Tous sauf Moi") ; mais il ne faut pas pour autant ne penser qu'à soi ("Moi sauf Tous"), il faut au contraire parvenir à faire "Tous dont Moi". (Ici, je peux donner l'impression de me contredire, car au debut de ce carnet, je disais que la seule solution pour la survie de l'humanité était que tout le monde opte soit pour "Tous sauf Moi", soit pour "Moi sauf Tous") Oni ne timu paroli pri si, kaj pensi pri si (oni ne faru "Ĉiuj krom Mi"); sed oni tamen ne pensu nur pri si ("Mi krom Ĉiuj"), oni male klopodu atingi "Ĉiuj, el kiuj Mi". (Ĉi-tie, mi povas doni la impreson, ke mi min kontraŭdiras, ĉar komence de ĉi-libreto, mi diris, ke la sola solvo por la postvivo de la homaro estis, ke ĉiuj elektu aŭ "Ĉiuj krom Mi", aŭ "Mi krom Ĉiuj")
penso

Ancienne pensée n°74 / Malnova pensaĵo n-ro 74

L'homophilie est tout à fait concevable, du moment où l'on dit que l'Amour existe, car pourquoi les humains ne pourraient-ils tout aimer (une personne du sexe opposé, un animal, un bébé, un objet, de l'argent,etc...), et non une personne du même sexe ? Samseksameco estas tute konceptebla, ekde la momento kiam oni diras, ke Amo ekzistas, ĉar kial homoj ne povus ĉion ami (malsamseksulon, beston, bebon, objekton, monon,ktp...), kaj ne samseksulon?
penso

Ancienne pensée n°72 / Malnova pensaĵo n-ro 72

Si l'on avait jamais parlé de l'Amour à un être humain, je ne pense pas que celui-ci aurait dit à la premiere creature du sexe opposé qu'il rencontre : "Je t'aime !", par instinct ; mais au contraire, je pense qu'il aurait plutot dit : "Je veux forniquer avec toi !" Se oni estus neniam parolinta pri Amo al iu homo, mi ne opinias, ke tiu-ĉi estus dirinta al la unua aliseksa kreitulo, kiun li renkontus: "Mi amas cin!", instinkte ; sed male, mi opinias, ke ŝli plivole estus dirinta: "Mi volas fiki kun ci!"